بازار سهام در مقایسه با بازار ارزهای دیجیتال نوسانات کمتری دارد. اما چرا این نوع دارایی بیشتر از هر نوع دارایی جاری در بازار، نوسان را تجربه می‌کند؟

در ادامه دلایل این موضوع را بررسی می‌کنیم.

۱ – نداشتن ارزش ذاتی و واقعی

با وجود ارزش گذاری‌های شرکتی، بازار ارز دیجیتال، محصولی برای فروش ندارد. همچنین خبری از سود سهام یا ایجاد هزاران شغل در این بازار نیست.

سود سهام پرداخت نمی‌شود و در عین حال، تنها بخش بسیار کوچکی از ارزش واقعی ارز به رشد آن تعلق می‌گیرد.

به‌خاطر دلایل گفته‌شده، ارزش گذاری ارز دشوار می‌شود. با وجود چنین شرایطی، چگونه می‌توان تشخیص داد که این ارزها با قیمتی فراتر از قیمت واقعی‌شان، خرید و فروش می‌شوند؟

بدون هیچ اصلی برای مبنا قرار دادن، تنها می‌توانیم به بازار احساسی اتکا کنیم؛ بازاری که اغلب توسط رسانه‌هایی کنترل می‌شود که تنها به واسطه مخاطبان خود درآمدزایی می‌کنند.

۲ – نبود نظارت قانونی

در حال حاضر، ارز دیجیتال به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شده است و در حالی که دولت‌ها نسبت به این صنعت سختگیری می‌کنند، قوانین این حوزه هنوز هم در ابتدای راه خود هستند.

چنین قوانین ناقص و محدودی، اجازه دستکاری در بازار را می‌دهد و در عوض باعث افزایش نوسان و سست شدن مشارکت از جانب موسسات سرمایه‌گذاری می‌شود؛ چرا که یک صندوق سرمایه عظیم، تضمینی مبنی بر اینکه دست کم سرمایه آن‌ها کاملا امن یا ایمن در برابر چنین حامیان بدی است، ندارد.

به نظر می‌رسد یکی از نیازهای بازار ارز دیجیتال، ورود دولت‌ها برای قانون‌گذاری و نظارت بر روی ارزهای دیجیتال است. شاید با چنین راهکاری بتوان به کاهش نوسانات در بازار ارز دیجیتال امیدوار بود.

۳ – نبود موسسات سرمایه‌گذاری

با وجودیکه برخی شرکت‌های سرمایه‌گذاری عظیم، صندوق‌های سرمایه‌گذاری را احاطه کرده‌اند و مشتریان ثروتمند، طرفدار و در عین حال سرمایه‌گذار بازار ارز دیجیتال هستند، بیشتر موسسات سرمایه‌گذاری هنوز به‌عنوان نظاره‌گر عمل می‌کنند و وارد ارزهای دیجیتال نشده‌اند.

در بازار ارزهای دیجیتال، جهشی کوچک در صندوق‌های قابل معامله در بورس رخ داده است.

بیشتر بانک‌ها بر این باور هستند که نوسان زیادی در این فضا وجود دارد؛ اما در عین حال باید اعتراف کنند که سرمایه و مشارکت عمومی قابل توجهی هم در این بازار وجود دارد.

موسسات سرمایه‌گذاری به اشکال مختلفی وجود دارند. برای مثال یک میز معامله بزرگ که پتانسیل این را دارد تا راندمان و کارایی را ارائه و نوسان بازار را کاهش دهد یا صندوق سرمایه‌گذاری مشترک که از طرف سرمایه‌گذاران، برای مدت زمانی طولانی خریداری شده است.

۴ – لیست سفارش‌های محدود

سرمایه‌گذاران بازار ارز یاد گرفته‌اند که هرگز در معاملات خود، دارایی‌هایشان را در صرافی نگه ندارند، چرا که می‌تواند هک یا بلوکه شود.

در نتیجه، درصد زیادی از منابع قابل عرضه و معامله خود را در لیست سفارشات ندارند و آن را خارج از کیف پول صرافی حفظ می‌کنند. از طرف دیگر، تقریبا تمام سهام قابل عرضه یک شرکت، به طور عمومی در بورس اوراق بهادارلیست می‌شود.

در بازار ارز دیجیتال، یک سفارش عظیم می‌تواند فضای بازار را به کاملا تغییر داده و بالا و پایین کند. نمونه اغراق‌آمیزی از این موضوع را در قیمت اتریوم در صرافی‌ای به نام GDAX مشاهده کردیم؛ اما نمونه‌های کوچک‌تر هم به صورت روزانه اتفاق می‌افتد.

به دلیل ظرفیتی که برای سرمایه‌گذاران بزرگ وجود دارد، آن‌ها می‌توانند بازار را به هر سمت و سویی که تمایل دارند پیش ببرند و روش‌هایی را نیز به‌کار بگیرند تا این موضوع را تشدید کنند. این موضوع باعث می‌شود نوسان‌ها در بازار ارز شدت بگیرد و جلوگیری از آن نیز به سختی قابل اجراست.

۵ – سرمایه‌گذاری بلند مدت در مقابل سرمایه‌گذاری کوتاه مدت

اگر جایی سرمایه‌گذاری کنید که مطمئن باشید تا زمانی که ۶۰ سالتان می‌شود به آن سرمایه دست نخواهید زد، احتمالا کمتر نگران تغییرات قیمتی و ارزش سرمایه خود به صورت روزانه یا حتی سالانه خواهید بود؛ بنابراین در چنین شرایطی، تمایل چندانی هم به خرید و فروش سهام خود ندارید.

اما موضوعی که در مورد ارز دیجیتال وجود دارد این است که مشابه صندوق‌های بازنشستگی، بلند مدت نیستند. در عین حال، معمولا برای کارگزاران و واسطه‌ها غیرقابل دسترسی هستند؛ بنابراین کل اکوسیستم سرمایه‌گذاری از بین می‌رود.

آنچه باقی می‌ماند، کاربران اولیه‌ای هستند که مشکلی با دشواری‌های مرتبط با تکنولوژی و مشکلات ناشی از کار کردن با کیف پول و سامانه‌های معاملاتی مبتنی بر وب ندارند؛ کسانی که سایت‌ها را هر دقیقه یک بار رفرش می‌کنند و با بالا رفتن مقطعی قیمت، احساس پیروزی می‌کنند و به محض کاهش قیمت‌ها و ارزش دارایی‌هایشان، مضطرب می‌شوند.

چنین افرادی توانایی این را ندارند که ارز را خریداری کرده و برای مدت زمانی نسبتا طولانی نگه دارند؛ بنابراین از ترس اینکه ضرر کنند، دست به خرید و فروش‌های حساب نشده می‌زنند.

۶ – تفکر گله‌ای

کریپتو، پدیده‌ای متعلق به نسل هزاره است که نسبت به دولت بی اعتماد است و جزو اولین طرفداران و استفاده‌کنندگان از تکنولوژی محسوب می‌شود.

اما بیشتر افراد نسل هزاره تجربه سرمایه‌گذاری بلند مدت را نسبت به همتایان نسل‌های قبلی خود ندارند. سرمایه‌گذاران از وضعیت درآمدی کم و ساعات کاری زیاد راضی نیستند.

این عوامل باعث یک سری پیامدها می‌شود؛ تمایل به ریسک به امید رسیدن به پول بسیار زیاد و به اصطلاح، بادآورده، که در آینده باعث خواهد شد دارایی‌شان را بیش از حد برای خرید پدیده‌ای نوظهور به‌کار بگیرند.

زمانی که بازار افت می‌کند، در واقع پولی ندارند که از دست بدهند؛ بنابراین در ابتدای بروز مشکل، شانه خالی می‌کنند. زمانی که بازار ترقی می‌کند، با پولی که ندارند، خرید می‌کنند!

به‌عنوان یک گروه، به نظر می‌آید که این مشکل به صورت گسترده‌ای وجود دارد؛ اما این تنها محرکی است که باعث می‌شود به افراد شاخص و مهم دست پیدا کرد که با نام تفکر گله‌ای شناخته می‌شود.

چه زمانی نوسانات بازار ارز کاهش پیدا می‌کند؟

با گذر زمان، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که قوانین بهتری در این بازار ایجاد شود، تنوع بیشتری در سرمایه‌گذارن دیده شود و در عین حال، نگرش پخته‌تری نسبت به بازار کریپتو شکل بگیرد.

همچنین زمانی که معامله‌گران بیشتری بتوانند روش‌های بهتری برای پذیرفتن و اعتبار دادن به ارزهای رمزنگاری شده پیدا کنند، می‌توان ارزش افزوده بیشتری از این بازار انتظار داشت. همزمان، تکنولوژی پشت تراکنش‌های این فضا، بهبود پیدا می‌کند.

زمانی که نوسانات بازار ارز دیجیتال کاهش پیدا می‌کند، می‌توانیم انتظار موجی آهسته اما پیوسته در ارزش بازارارز دیجیتال را داشته باشیم. همان طور که بازار سهام اجازه سرمایه‌گذاری بلند مدت در این راه را داده است، بازار ارزهای رمزنگاری شده هم به این سمت و سو خواهند رفت. به نظر می‌رسد که راه طولانی‌ای در پیش رو داشته باشند.

 

منبع: بورسینس